post

محمود آباد روستایی صنعتی است که بسیاری از ساکنان آن را کارگران افغانستانی کوره‌های آجرپزی و سایر صنایع کوچک تشکیل می‌دهند. بخش وسیعی از زمینهای این محدوده را کوره‌های آجرپزی پر کرده‌اند که از سالیان دور بخشی از نیاز تهران به مصالح ساختمانی را تهیه می کنند. هر چند دودکشهای بلند این کوره‌ها سال‌هاست که خاموش شده‌اند و کوره‌های تونلی جدید جای آنها را گرفته‌اند، اما کارگران مهاجر افغانستانی که عمدتا در کنار خود کوره ها در اتاق‌های کنار کوره (خانه های سر کوره) با خانواده هایشان زندگی می‌کنند. مؤسسان جوان خانه کودک محمود آباد در بازدیدی که سال ۱۳۸۷ از این منطقه داشتند تصمیم گرفتند تا فعالیت های آموزشی و پرورشی را برای کودکان ساکن کوره ها به راه اندازند. ٱنها پس از آنکه مدرسه خودگران متعلق به مهاجران افغانستانی تعطیل گردید مصمم شدند تا فعالیت شان را گسترش داده و شرایط آموزش پایه را برای کودکان افغانستانی که امکان ورود به مدارس دولتی نداشتند فراهم نمایند. لازم است بدانیم والدین این کودکان عمدتاً یا فاقد کارت اقامت در ایران بودند و یا کارت سکونت آنها مربوط به دیگر شهرهای ایران بود. باری، نتیجه آن گردید که خانه کودک محمود ٱباد در همان سال کار خود را با آموزش ۱۲۰ کودک (ایرانی- افغانستانی) و به کمک معلمان محلی در مقطع دبستان آغاز نمود. از آن سال تا به کنون خانه کودک هر سال با فراهم آوردن امکانات سخت افزاری و نرم افزاری لازم، سعی نموده است تا شرایط حداقلی برای تحصیل کودکان مهاجر و محروم بومی ساکن محمود آباد فراهم آورد و از دیگر سو کوشیده است با جذب نیروهای متخصص، تقویت کتابخانه و اجرای طرح‌هایی نظیر «با من بخوان»، حرفه آموزی، پژوهش عملی مشارکتی و … به ارتقای مهارت های شخصی و اجتماعی این کودکان بپردازد. در سال ۱۳۹۰ مسئولین مجموعه، کلاسهای نوجوانان را، با کمک گرفتن از داوطلبان متخصص (که عمدتا دانشجو هستند) راه اندازی نمودند. در حال حاضر خانه کودک محمود آباد با برگزاری ۸ رده سنی آموزش پایه و پرورش ۱۵۰ کودک مهاجر افغانستانی را بر عهده دارد. تجربه سال های گذشته نشان داده است پشتیبانی از کودکان آسیب دیده و محروم بدون در نظر داشتن شرایط خانوادگی و اجتماعی آنها نیمه کاره خواهد ماند. در دو سال اخیر با اضافه شده کمیته‌های مددکاری، توانمندسازی و بهداشت و تغذیه حوزه فعالیت‌های انجمن در رابطه با کودکان گسترش پیدا نموده است. این ۳ کمیته در همکاری با کمیته پرورش و آموزش، پشتیبانی از کودکان را با حمایت از خانواده آنها وارد مرحله جدیدی نموده‌اند. به طور کلی این سه واحد در همکاری نزدیک با یکدیگر وظیفه دارند تا پشتوانه ی اجتماعی و تربیتی کودکان را از طریق ارتباط با خانواده آنها بهبود بخشند و شرایط بهتری را برای زندگی روزمره کودکان، خارج از خانه کودک نیز فراهم آورند.