post

🖌داستان ما از داستان نویسی شروع شد، داستان من و خانه کودک محمود آباد. رفته بودم که داستان نوشتن را یاد بچه‌ها بدهم. حالا اما داستانها مال آنها شده‌است. داستانها را آنها برایم تعریف می کنند و من می‌گذارمشان پیش چشم شما در این دفتر، در کانال انجمن پویش. داستان اینست:

🖌 یکی بود، یکی نبود. در حاشیه این شهر بزرگ، تهران، خانه‌ایست که توی آن کودکانش با وجود همه نشانه های تبعیض، محرومیت و مهاجرت، همچنان می‌خندند، به صدای بلند؛ که زنانش کودکان نوزادشان را سر شانه می‌گیرند تا بیایند همپای بچه‌هایشان بیاموزند الفبا را؛ که مردانش روزهای تعطیل آخر هفته را پشت نیمکتهای بچه‌هایشان یاد می گیرند بنویسند ما همه یک خانواده‌ایم…

🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹🔹

💠 و اما آنچه که در این دفتر کوچک، در این کانال، پیش چشم شما قرار می‌گیرد، داستانهای این مردمان است و تلاش هایشان، داستان زندگی مردم محلی و داوطلبی که خود را بخشی از این خانه می‌دانند. همه تلاش ما اینست که آنچه پیش روی شما می گذاریم آغشته به رنگ زیبای امید باشد؛ که بگوییم علیرغم همه سیاهیها و تاریکیها و نابرابریها و دردها، اینجا چراغی روشن است؛ که بگوییم دنیا جای بهتری می‌شود اگر هر کداممان برخیزیم و در حد وسع خویش قدمی برداریم.

💠 در این میانه گریزی نیست از گاه و بیگاه تاریکی و زخم را زیر ذره بین گرفتن و نشانش دادن. باید گفت از کار اجباری کودکان، از قربانیان جنگ، از ستم بر زنان، از بیعدالتیها در محیط های کاری. می‌دانم ، جانهایمان خسته‌است از این هجمه همیشگی اخبار منفی. اما درمان درد جز از گذر مواجهه با آن ممکن نیست. باید درد را شناخت و درمانش را یافت.

💠 تلاشمان اما بر اینست که مواجهه مان با دردها و معضلات اجتماعی، مواجهه‌ای از سر آگاهی باشد. که به یاد خودمان بیاوریم که باید آگاهانه و انسانی بیندیشیم و تصمیم بگیریم و اقدام کنیم. بنایمان بر این نیست که در این دفتر، کودکان بیگناه را محملی برای برانگیختن عواطف مخاطبانمان سازیم. چراکه باور داریم انسان دوستی که تنها از سر احساسات برانگیخته شده ی زودگذر باشد، دوامی نخواهد داشت.

💠 مفتخریم و دلگرمیم به همراهی شما. به اینکه ما را می‌بینید و می‌خوانید. همه ما بخشی از زنجیره‌ ناگسستنی انسانیتیم که شمعی روشن می‌کنیم برای ادامه راه آن. همراهمان بمانید، نقدمان کنید و شریکمان کنید در قصه‌های مشترکتان که این داستانها را باید به صدای بلند مدام و مدام باز گفت.

«یادداشتی از سمیه موسوی، عضو هیئت‌ تحریریه کانال انجمن پویش»

https://t.me/pooyeshngo/1303