post

 

به مناسبت روز تعاون، گفتگویی داشتیم با مرضیه هادیان مسئول واحد اشتغال انجمن دوستداران کودک پویش. او در این مصاحبه‌ از شرایط کاری ناعادلانه در کارگاه‌های تولیدی لباس منطقه برای بانوان می گوید و از تاسیس تعاونی در انجمن پویش و از موانع پیش رو.

– ایده تاسیس یک تعاونی برای بانوان خیاط منطقه  از کجا آمد؟

اولین جرقه ایده تاسیس تعاونی از آن جایی شکل گرفت که بعد از اتمام چند دوره کلاس خیاطی، بانوان شرکت کننده در دوره‌ها به دلیل مهارت بالایی که داشتند، وارد بازار کار شدند. این جریان بسیار امیدوار کننده‌ای بود. اما بعد از صحبت با تعدادی از بانون از شرایط کار ناعادلانه آنها در تولیدی‌ها آگاه شدیم. یکی از آنها می‌گفت برای دوخت لباس مردانه به ازای هر عدد تنها ۱۸۰۰ تومان دستمزد می‌گیرد. دیگری می‌گفت که مجبور است روزانه تعداد زیادی جیب شلوار و کت بدوزد که برای هر عدد از آنها تنها ۵۰۰ تومان دستمزد می گیرد. داستان استثمار تنها به اینجا ختم نمی‌شود.  حقوق طبیعی و انسانی آنها هم زیر سؤال می‌رود. تا آنجا که حق صحبت کردن با گوشی خود را تنها برای ساعت نهار دارند. هر روز در زمان ورود و خروج بازرسی می‌شوند. هیچگونه بیمه‌ای ندارند و بدتر از همه اینکه برای این حجم سنگین و ساعت کاری طولانی، دستمزد آنها به صورت چک مدت دار معمولاً سه ماهه پرداخت می‌شود. آنها مدام با دوربینهای مدار بسته چک می‌شوند و در صورت انجام هر کاری غیر از دوخت لباس، توبیخ می‌شوند. معمولا حق مرخصی هم ندارند و هر روز از ۸ صبح تا ۶ بعد از ظهر مشغول به کار هستند. وقتی در جریان این وضعیت استثماری قرار گرفتیم، به فکر تاسیس یک تعاونی برای این زنان افتادیم.

پرسش: این طرح اشتغالزایی چند وقت است آغاز شده و مراحل کار به چه صورت بوده‌است؟

سه سال است که این طرح را داریم. از اول قرار شد که واحد اشتغال مجموعه هیچ سودی از این فعالیت نبرد و حتی مجریان کار هم سودی برای خودشان بر نمی‌دارند. دقیقا همان مبلغی که از فروش به دست می‌آید، به مادران پرداخت میشود. ما معمولا از آن چیزی که تولیدیها می‌پردازند بیشتر می‌پردازیم. در واقع پرداختی ما در حد تعاونیهایی با رعایت اصول انسانی بالا است. درصد خیلی کمی هم که در نهایت  ته حساب می‌ماند، معمولا خرج هزینه‌های درمانی خود مادران می‌شود.

بازار فروش کارهای زنان منطقه چیست؟

ابتدا تولیدات مادران در نمایشگاه‌های مختلف به فروش می‌رسید. سال گذشته با تولیدی مبل نشیمن مشغول به کار شدیم و گلدوزی و کارهای بافتنی مادران به کوسن تبدیل می‌شد. امسال با همکاری سرکار خانم کمایی با انتشارات مختلف مشغول به کار هستیم. به غیر از انتشارات تولیدات مادران در نمایشگاه‌های فصلی به فروش می‌رسد. در حال حاضر مادران در ۴ گروه خیاطی، بافتنی، گلدوزی و عروسک سازی مشغول شده‌اند. تقسیم بندی بانوان بر اساس مهارتها و نیازهای آنان صورت پذیرفته‌است.

. اتفاق خوبی که پارسال افتاد این بود که در نمایشگاه نقاشی مربوط به انجمن ما که قبل از عید برگزار شد، فروش کارهایمان خیلی خوب بود. ما برنامه داریم امسال هم تولیدات این چهار گروه را تا شب عید آماده کرده و تحویل بازار دهیم. البته گاهی هم بعضی مادرها را که کارشان قویتر و حرفه‌ای تر است، مستقیما با مزون مرتبط می‌کنیم تا خودشان درامد زایی بکنند

-ایده توانمند سازی زنان در واحد اشتغال به چه صورت عملیاتی می‌شود؟

در بین بانوان خانمهایی هستند که نیاز مالی شدیدی ندارند. ولی به دلیل مهارت بالایشان، در این گروه‌ها قرار گرفته‌اند. در هر گروه از بین خود مادران یک نفر به عنوان سرگروه قرار دارد که وظیفه کنترل کیفی اولیه کارها بر عهده اوست. هدف از این انتخاب این است که آنها خودشان  به مرور مهارتهای مدیریت و ارتباط با بازار را بیاموزند و در نهایت مدیریت کل واحد به خود آنها واگذار شود.  

برای بسط کار از لحاظ مالی و امکانات و حضور نیروها چه نیازهایی در مجموعه احساس می‌شود؟

ما غیر از نیاز به سرمایه گذار، به حضور افرادی که خودشان در صنعت و صنف مرتبط با پوشاک و خیاطی فعالند، هم نیاز داریم. مثلا کسانی که در کار تولید و فروش پارچه هستند یا کسانی که ایده‌های تولیدی دارند و دنبال خیاط می گردند. ما نیاز به چنین افرادی داریم که خودشان بتوانند کارهای مادران را بفروشند. اگر بتوانیم با اینگونه افراد همکاری داشته‌باشیم، دیگر نیاز به برگزاری نمایشگاه‌های دوره‌ای و فروشهای موقتی نخواهیم داشت.

ما هنوز به نهایی شدن ایده ثبت تعاونی نرسیده‌ایم. به خاطر اینکه می‌خواهیم  بسنجیم کدام زمینه کاری مناسب‌تر است. ما هنوز به مجرای فروش خود مطمئن نیستیم . اگر ما مشتریان ثابتی که تضمینی مثلا ماهی سیصد تا کار از ما بخواهند، داشته باشیم و  و بازار کار مادرها تضمین شده باشد، تعاونی را ثبت می کنیم. اما ما هنوز جای ثابتی که از ما تعداد مشخص کار بخواهد نداشته‌ایم.

-مزیت تاسیس تعاونی نسبت به نوع کاری که الان مادران انجام می‌دهند، چیست؟

یکی از دلایلی که ایده یک تعاونی و نه یک کارگاه تولیدی به ذهن ما رسید، آن بود که در تعاونی هر کدام از افراد شاغل در سود سهیم هستند و به یک نسبت سود می برند. طبق قانون تعاونیها هر کس هم تا یک سقف مشخصی میتواند سهم ببرد. ما می‌خواهیم زنان خیاط خودشان سهامدار تعاونی باشند. علاوه بر این تعاونی  صندوق وام و مزایای بسیار دیگر هم دارد. قضیه بیمه نیروها هم مطرح است. در حال حاضر هر کس باید خودش، خودش را بیمه کند که هزینه زیادی برای نیروها دارد. اما اگر تعاونی تشکیل بشود، مشکل بیمه مادران حل خواهد شد.

https://t.me/pooyeshngo