post

✅ «اوریانا فالاچی» در جایی از کتاب “زندگی جنگ و دیگر هیچ” در به تصویر کشیدن چهره زشت جنگ مینویسد:

«جنگ فاجعه وحشتناکی است که غیر از گریستن ، کار دیگری برایش نمیتوان کرد. برای کسی گریه میکنیم که شاید روزی یک سیگار را از او دریغ داشته ایم و حال مرده و دیگر بر نمیگردد‌»

✅با نگاهی به آثار و پیامدهای تمام جنگهایی که در جهان رخ داده، میتوان دریافت جنگ علاوه بر آثار خرابی و ویرانی که بر جای گذاشته، زندگی نسلهای زیادی را درگیر خود کرده است و زنان و کودکان هم بیش از همه از این پیامدهای مخرب جنگ در رنج بوده اند. نمونه آن جنگهای خونین نژادی در بالکان بود که عرصه دردآوری از اعمال خشونت علیه زنان شکل گرفت و هزاران زن را قربانی این نزاع نمود. 

✅درست است که جنگ فاجعه وحشتناکی است اما به غیراز گریستن نیز میتوان کارهای دیگری برای جنگ انجام داد. کارهایی که منجر به جلوگیری از آن و تحقق صلح شود و در این میان نباید نقش زنان را در به ارمغان آوردن صلح و مراقبت از آن دست کم گرفت. بنا بر گواه تاریخ این گروه همواره در تحقق صلح و جلوگیری از خشونت و نزاع و درگیری، نقش فعال و موثری داشته است بنابراین زنان نه تنها ذینفع ایجاد صلح هستند بلکه نقشی فعال در ایجاد و گسترش آن دارند.

✅ زنان از دیرباز در اعمال نفوذ و سازماندهی صلح و خلع سلاح فعال بوده‌اند. همواره گروه ها و سازمانهای مردم نهادی را برای ترویج صلح و کم کردن آلام انسانهای آسیب دیده از جنگ تشکیل داده اند. در آموزشهای ترویج صلح و اقدامات آشتی جویانه فعالانه حضور داشته اند. در تمام دنیا گروه هایی از مادران گرد هم آمده اند تا پیام دوستی را در سرتاسر جامعه بگسترانند. مادرانی که با داشتن تقش محوری و سازنده در خانواده و جامعه در تربیت انسانها پرچمدار آشتی و مهرورزی هستند.

زنان در برابر جنگ

✅ در تصمیم گیریهای سیاسی و مشارکتهای عرصه حاکمیتی زنان نقش کم رنگ تری دارند، به خصوص در کشورهای در حال توسعه. اما همین گروه در عرصه جامعه مدنی با ایجاد سازمانهای مردم نهاد و فعالیت در آنها سعی کرده است توجه سیاستمداران را از یک سو و جامعه را از سوی دیگر به آثار مخرب جنگ، خونریزی، نزاع، خشونت های جنسی و نابرابری های جنسیتی و لزوم ایجاد صلح و آشتی جهت ایجاد توسعه پایدار انسانی جلب کند. بنابراین میتوان گفت جامعه مدنی و سازمانهای مردم نهاد و خودجوش همواره عرصه فعالیت های زنان برای ایجاد صلح بوده است.

✅ اما چرا زنان نقش مهمی در تحقق صلح دارند:

زنان همواره به مسائل جزئی جامعه حساس هستند و به خاطر نقش هایی که دارند به مواردی که بیشتر به اطفال، زنان و جامعه مرتبط باشد میپردازند.

زنان کمتر از مردان درگیر قدرت و سیاست ورزی هستند و به این ترتیب در مورد ریشه‌یابی منازعات عمیق‌تر و با دقت بیشتری عمل میکنند.

زنان به خاطر نقش مادری و زایندگی خود بیش از مردان نگران امنیت غذایی، آب و دیگر منابع و همچنین دسترسی کودکان و سایر افراد جامعه به امکانات و رفاه بیشتر هستند.

✅ زنان بیشتر خواهان رهبری جمعی هستند تا انفرادی؛ که این موضوع در نهایت به تقویت و بهبود سازمان‌دهی و گسترش مهارت‌های آنها کمک می‌کند.

و در پایان زنان به خاطر نقش محوری که در خانواده و تربیت فرزندان دارند، بیشتر متوجه اهمیت صلح و آرامش در ایجاد سعادت خانواده هستند. بنابراین هیچ صلحی به وجود نخواهد آمد و پایدار نخواهد ماند مگر با درگیر شدن فعالانه زنان در این امر مهم.

« یادداشتی از ساناز قربانی، فعال مدنی و عضو هیئت تحریریه انجمن پویش»