post

⏺”ما کودکان جهانیم، ماقربانیان استثمار و آزاریم، ما کودکان خیابانی هستیم،ما کودکان جنگیم، ما قربانیان تبعیضات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، دینی و محیطی هستیم، ما کودکانی هستیم که به صدای آنها گوش داده نمی شود، ماخواستار دنیایی شایسته برای کودکانیم چرا که دنیای شایسته برای ما، دنیایی شایسته برای همگان است.”

⏺این جملات بخش کوتاهی از سخنرانی نماینده کودکان در نشست ویژه سازمان ملل متحد برای کودکان درسال ۲۰۰۲بود که با بهترین کلام رنج ها و خواستهای کودکان توسط خود آنان بیان شده است. اینک در روز جهانی کودک پس از گذشت ۱۵سال، مروری کوتاه بر وضعیت کودکان جهان نشان میدهد که نه تنها “دنیایی شایسته “برای آنان ایجاد نکرده ایم، بلکه با برافروختن آتش جنگ،افزایش استثمارو فقر، کاربرد انواع تبعیض، بی عدالتی و خشونت مشکلات فراوانی را برای آنان بوجود آورده ایم.

⏺کشور ما نیز از این وضعیت نامطلوب مستثنی نیست. در واپسین روزهای شهریور و در آغاز سال تحصیلی، برخلاف پیام وزیر آموزش وپرورش “از مهر جا نمانید”، بسیاری از کودکان کار در خیابان ،به دلیل “جمع اوری” و اعزام آنان به مراکز “پذیرش” نه تنها از رفتن به مدرسه که از زندگی با خانواده نیز جامانده اند و آسیب های عاطفی- روانی متعددی برای آنان و خانواده هایشان ایجاد شد که متاسفانه هیچ مرجعیپ پاسخگوی آن نیست.

توقف کار کودکان، آغاز آموزش

 

⏺خشونت نسبت به کودکان به اشکال گوناگون، در سطح جامعه، خانواده و مدرسه، براساس آمارهاو گزارش های موجود از جمله اورژانس اجتماعی کشور، نگران کننده است. باتوجه به ساختار جمعیت کشور، براساس گزارش های مرکز آمار از حدود ۱۵ میلیون افراد زیر ۱۸ سال ،حدود ۱۲ میلیون به مدرسه می روند برای ۳ میلیونک کودک و نوجوانی که به مدرسه نمی روند ویا در سن مدرسه نیستند، با توجه به اهمیت دوران کودکی در رشد و پرورش انسان، برنامه های مناسبی تدوین نشده است.

⏺آموزش و پرورش با پوشش حدود ۱۲ میلیون دانش آموز و خانواده های آنان، به دلایل گوناگون از پرداختن به نقش اساسی خود که کمک به رشد و پرورش کودکان و اماده سازی آنان برای زندگی در جهان امروز است، باز مانده است.

⏺شبکه یاری کودکان کار با گرامی داشت روز جهانی کودک، روز مهرگان و آغاز فصل آگاهی و مهربانی ، آن را فرصتی برای طرح مهمترین مطالبات خود، به شرح زیر می داند:

⏺۱ ـ برنامه ریزی در سطح کلان برای کاهش فقر در دو بعد اقتصادی و آموزشی به عنوان مهمترین عوامل ایجاد و باز تولید مشکلات و اسیب های اجتماعی

⏺۲-تحقق حق آموزش رایگان، برای همه کودکان با توجه به اصل سی قانون اساسی وجلوگیری از خصوصی سازی آموزش وپرورش

⏺۳- منع خشونت و تبعیض نسبت به کودکان درهمه اشکال آن،در حوزه خانواده ،مدرسه و جامعه

⏺۴ــ’تصویب ” لایحه حمایت از کودکان ونوجوانان ” که سالهاست در مجلس شورای اسلامی متوقف شده است

⏺۵- اقدام فوری برای رفع بدترین اشکال کار کودکان باتوجه به پذیرش مقاوله نامه ۱۸۲ سازمان جهانی کار توسط جمهوری اسلامی ایران

⏺۶-توقف “جمع آوری ” کودکان کار در خیابان و اجرای آیین نامه حمایت اجتماعی از کودکان کار که سالهاست در وزارت تعاون ،کار و رفاه اجتماعی معوق مانده است.