post

⏹بعد از تلاش هاي مداوم مردم و فعالان اجتماعي در مورد تحصيل هموطنان غيرايراني كه در عبارت “از مهر جانمانند” تبلور يافت ، شرايط مساعد به طور نسبي براي تحقق اين مساله حتي برای كودكان فاقد مدارك شناسايي، به طور قانوني فراهم شد. با اين همه مخالفت برخي از افراد جامعه درمناطق مختلف كشور با تحصيل اين افراد نياز به واكاوي و راه حل يابي دارد .

⏹ طبق ماده دوم اعلاميه حقوق بشري همه انسان ها صرفنظر از تفاوت ها با هم برابرند. بند نهم اصل ٣قانون اساسي كشور نيز بر رفع تبعيض و ايجاد امكانات عادلانه براي همه تاكيد دارد. در ماده ٢٨پيمان نامه جهاني حقوق كودك كه مصوب مجلس و قانون كشوري است نيز به حق آموزش براي همه كودكان بر پايه فرصت هاي برابر اشاره شده است.

⏹يادگيري حقوق انساني براي همه ما لازم است و اين مساله بايد جزء اولويت هاي آموزشي در برنامه ي نهاد هاي متولي مثل وزارت آموزش و پرورش، وزارت آموزش عالي، وزارت فرهنگ و ارشاد و…قرار گيرد. از سوي ديگر دولت موظف است با ايجاد شرايط توانمندسازي اقتصادی-اجتماعی افراد جامعه، محرك هاي مستمسك چنين رفتار هايي را در جامعه از بین ببرد. بر قاطبه افراد جامعه نيز واجب است در مفاهيم احترام به حقوق يكديگر و پرهيز از برخوردهاي تبعيض گرانه، تعمق بيشتر نمايند.

⏹تبعيض نژادي تنها معادل كوره هاي آدم سوزي و نسل كشي ها نيست و در بسياري اوقات از رگ گردن به ما نزديكتر است. در ساده ترين تعريف هر نوع تبعيض و پيش داوري بر اساس تفاوت هاي نژادي، جسمي، قومي، جنسيتي، زبان، دين و…مصداق رفتار تبعيض گرانه و خدشه به حقوق اوليه انساني است. بد نيست يك بار ديگر به كردار خود با دقت بيشتر نظر بيفكنيم. آيا بسياري از رفتارهاي ما مصداق بارز رفتارهاي تبعيض گرايانه ي غير انساني نيست؟

⏹به خاطر داشته باشيم بسياري از اين نوع رفتارها را در قالب تعلق ملي و غيرت ديني و …توجيه مي كنيم در صورتي كه نه مام وطن و نه هيچ آيين و ديني چنين تفكر و عملكردي را ترويج و توصیه نمي كند و شرط انصاف نيست خودخواهي هاي حقير بشري را با آويزان شدن به چنين مفاهيمي توجيه كنيم. كافي است خودمان را لحظه اي جاي ديگران بگذاريم و اين راه حل اساسي مشكل است.

⏹اين برخورد اخير البته مشتي از خروار چنين رفتارهايي طي دهه هاي اخير است كه نسبت به هموطنان مهاجر روا مي داريم و‌ به خاطر داشته باشيم با توجه به مواد و اصل هاي فوق الذكر اين نوع رفتارها مصداق عبور از خط قرمزهاي انسانی و‌قانونی جهاني و كشوري است. كاملا درست است كه بيكاري ،عدم سيستم بيمه اي كارامد ،زندگي زير خط فقر و…مشكل بسياري از هموطنان است اما آيا براستي اقداماتي مثل مخالفت با تحصيل اين كودكان ،استفاده از كلمه مليت افراد به عنوان دشنام و اعمال مشابه و انتقال فشار مشكلات به كساني از سايه وحشتناك جنگي مزمن و بي رحمانه مجبور به مهاجرت شده اند صرفنظر از مسايل انساني كمكي به حل مشكلات مي كند ؟

⏹آيا واقعا نمي توانيم مساله مدارتر و موثر تر برخورد كنيم؟ در شرايط مشابه خودمان چه انتظاري از كشور ميزبان داريم ؟ وقتي كه در مورد كوچكترين عمل تبعيض آميز نسبت به خود و هموطنانمان در خارج از كشور به درستي اعتراض می کنیم و انتظار بجاي استيفاي حق داريم ، چگونه است كه وقتي نوبت اتباع خارجي ساكن كشور خودمان مي شود حقوق بشري را فراموش كرده ،در هاي توجيه را مي گشاييم .

⏹بهترين راه اين است كه به اصل : “آنچه براي خود نمي خواهيد براي ديگران هم نخواهيد ” عمل كنيم و خودمان به حساب اعمالمان برسيم ، قبل از اينكه موقع حساب پس دادن با شرمندگي فرا رسد. به آينه هاي روبروي مان نگاه كنيم و هركدام از خودمان شروع كنيم.

⏹آيين ايستادن مقابل آينه شكستن نيست.

یادداشتی از « دکتر بابك خطي؛ طبیب کودکان»